Konsorcja mobilności Erasmus+ — wyjaśnienie

Definicja zawarta w Przewodniku po Programie jest zwięzła: konsorcjum mobilności to grupa organizacji z tego samego kraju realizujących mobilność w ramach wspólnego Planu Erasmus, koordynowana przez jedną organizację — koordynatora — który musi posiadać akredytację Erasmus.

W praktyce jest to formuła stworzona dla sieci szkół, władz lokalnych, centrów szkoleniowych dla nauczycieli oraz diecezjalnych i regionalnych instytucji oświatowych: jedna organizacja zajmuje się formalnościami jeden raz, a cały region korzysta z mobilności.

Dlaczego warto koordynować konsorcjum

• Jedna akredytacja służy wszystkim. Członkowie nie potrzebują własnej — uzyskują dostęp do corocznego finansowania za pośrednictwem koordynatora.
• Skala bez powielania pracy. Zamiast piętnastu małych organizacji, z których każda samodzielnie zarządza wnioskami (lub nie potrafi tego robić), jedno biuro tworzy stały system: jeden Plan Erasmus, jeden coroczny wniosek o dotację i jeden obieg sprawozdawczości.
• Sprawniejsza logistyka grupowa. Konkretny przykład z zasad dotyczących kursów: jedna organizacja wysyłająca może zapisać najwyżej 3 uczestników na daną sesję kursu — konsorcjum może zapisać 10. Możliwe stają się tygodnie szkoleń dla całych zespołów.

Zasady kształtujące tę formułę

• Ten sam kraj — wszystkie organizacje. Każdy członek musi pochodzić z kraju koordynatora. (Podróż ma charakter międzynarodowy, członkostwo — krajowy.)
• Koordynator składa wniosek, członkowie nie. Koordynator składa wniosek o akredytację, opisując cel i planowany skład konsorcjum — na etapie składania wniosku nie jest wymagana dokładna lista członków, ale istotne późniejsze zmiany wymagają złożenia nowego wniosku.
• Jedna rola w każdym obszarze. W danym obszarze składasz wniosek jako pojedyncza organizacja albo jako koordynator konsorcjum — nie w obu rolach jednocześnie.
• Test wartości dodanej. Wniosek jest oceniany pod kątem tego, czy konsorcjum wnosi wyraźną wartość dodaną dla swoich członków. „Znamy się” nie stanowi wartości dodanej; stanowią ją wspólne potrzeby, połączone możliwości i wspólny cel rozwoju.

Obowiązki koordynatora — szczerze

Kryteria zarządzania określone w Przewodniku dotyczą całego konsorcjum koordynowanego przez daną organizację: podziału zadań, zasobów, ciągłości i integracji rezultatów — we wszystkich organizacjach członkowskich. Uwzględnij w budżecie rzeczywiste godziny koordynacji. Konsorcja, które odnoszą sukces, traktują koordynację jako usługę dla członków (wyszukiwanie wartościowych kursów, organizowanie logistyki, konsolidowanie sprawozdawczości), a nie jako przekazywanie wiadomości e-mail.

Najczęściej zadawane pytania

Czy członkowie konsorcjum potrzebują własnej akredytacji?

Nie — akredytację Erasmus musi posiadać tylko koordynator. Na tym właśnie polega ta formuła: jeden akredytowany koordynator otwiera dostęp do corocznego finansowania mobilności wszystkim organizacjom członkowskim.

Czy członkowie mogą pochodzić z różnych krajów?

Nie. Wszystkie organizacje członkowskie muszą pochodzić z tego samego państwa członkowskiego UE lub państwa trzeciego stowarzyszonego z Programem co koordynator. Sama mobilność ma charakter międzynarodowy, natomiast konsorcjum jest krajowe.

Czy personel koordynatora również może wyjeżdżać?

Tak. Koordynatorzy konsorcjów mogą organizować własne działania, podobnie jak każda akredytowana organizacja, a także zapewniać możliwości udziału swoim członkom.

Ile osób z naszego konsorcjum może uczestniczyć w tej samej sesji kursu?

W danej sesji kursu może uczestniczyć maksymalnie 10 uczestników z tego samego konsorcjum mobilności — w porównaniu z 3 osobami z jednej organizacji wysyłającej. To jedna z praktycznych zalet formuły konsorcjum.